مدیران ارشد فناوری در داووس ۲۰۲۶ عملاً کنترل مجمع را از سیاستمداران گرفتند؛ بحثها از دیپلماسی به زیرساخت AI، بحران انرژی دیتاسنترها و ریسک «حباب هوش مصنوعی» تغییر کرد و جنجالها بالا گرفت.
وقتی کوه آلپ تبدیل به «سیلیکونولی» میشود
طبق مشاهدات و گزارشهای رسیده، مجمع جهانی اقتصاد امسال (WEF 2026) شباهتی به نشستهای اقتصادی سنتی نداشت. با ورود چهرههایی مثل ایلان ماسک (تسلا/xAI)، جنسن هوانگ (انویدیا)، ساتیا نادلا (مایکروسافت) و داریو آمودی (آنتروپیک)، فضای داووس کاملاً بوی یک «کنفرانس فناوری پرهیاهو» را گرفته بود.
به نظر میرسید سیاستمداران جهانی در حاشیه قرار گرفتهاند و تصمیمگیران اصلی جهان اکنون کسانی هستند که «کارت گرافیک» و «مدل هوش مصنوعی» تولید میکنند.
نادلا و هشدار درباره «حباب هوش مصنوعی»
ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، در یکی از مهمترین پنلها آب پاکی را روی دست هیجانزدگان بازار ریخت. او با ادبیاتی محتاطانه اما هشداردهنده گفت:
«اگر هوش مصنوعی فقط برای شرکتهای فناوری سودآور باشد و بهرهوری را در اقتصاد واقعی (مثل کشاورزی، سلامت و تولید) بالا نبرد، ما با یک حباب خطرناک مواجهیم.»
این صحبتها در حالی مطرح میشود که تریلیونها دلار سرمایه به سمت زیرساختهای AI سرازیر شده است. تحلیل من در سایت خبری هوش روز این است که نادلا تلاش میکند انتظارات سهامداران را مدیریت کند تا از سقوط احتمالی بازار در صورت عدم بازگشت سرمایه سریع، جلوگیری کند.
جدول مقایسه مواضع غولهای فناوری در داووس ۲۰۲۶
| نام مدیر / شرکت | محور اصلی صحبتها | سطح جنجال | پیام برای بازار |
|---|---|---|---|
| ایلان ماسک (Tesla/xAI) | هوش مصنوعی عمومی (AGI) و کمبود برق | بسیار بالا | تمرکز بر انرژی و رباتیک |
| ساتیا نادلا (Microsoft) | هشدار درباره «حباب» و لزوم کاربرد واقعی | متوسط | مدیریت ریسک سرمایهگذاری |
| جنسن هوانگ (NVIDIA) | حاکمیت هوش مصنوعی (Sovereign AI) | بالا | هر کشور باید زیرساخت خود را بسازد |
| داریو آمودی (Anthropic) | خطرات امنیتی و صادرات تراشه به چین | شدید | فشار برای تنظیمگری سختگیرانه |

جنجال تراشهها و چین: دعوای آمودی و هوانگ
یکی از تندترین لحظات داووس، موضعگیری داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک بود. او مستقیماً به موضوع حساس صادرات تراشههای پیشرفته به چین اشاره کرد و آن را یک ریسک امنیتی بزرگ دانست. این در حالی است که انویدیا (جنسن هوانگ) همواره تلاش کرده ضمن رعایت تحریمها، بازار عظیم چین را از دست ندهد.
طبق تجربه من در پوشش اخبار هوش مصنوعی امروز، وقتی مدیران فنی وارد بحثهای ژئوپلیتیک میشوند، یعنی تکنولوژی دیگر فقط ابزار نیست؛ بلکه سلاح است. آمودی عملاً در حال لابیگری برای قوانین سختگیرانهتری است که ممکن است ترمز رشد برخی رقبای سختافزاری را بکشد.

مسئله فقط «مدل» نیست، «برق» است
در لابلای هیاهوی رسانهای و لافزنیهای مرسوم درباره قدرت مدلها، یک نگرانی واقعی و فنی در داووس موج میزد: کمبود برق.
ایلان ماسک و سم آلتمن (که سایهاش بر داووس حس میشد) بارها اشاره کردهاند که گلوگاه بعدی، تراشه نیست، بلکه ترانسفورماتورهای برق و ظرفیت شبکه است.
نظر شخصی من این است که: برنده واقعی سال ۲۰۲۶ شرکتی نیست که باهوشترین چتبات را دارد؛ بلکه شرکتی است که توانسته باشد قراردادهای تامین برق پایدار (احتمالاً هستهای یا تجدیدپذیر) را برای دیتاسنترهایش ببندد. داووس امسال نشان داد که دوران «هیاهوی نرمافزاری» تمام شده و جنگ «سختافزاری و انرژی» آغاز شده است.
عبور از هیجان به جنگ زیرساختها
داووس ۲۰۲۶ ثابت کرد که مرز بین «سیلیکونولی» و «قدرت جهانی» کاملاً از بین رفته است. اگر پیگیر اخبار جدید هوش مصنوعی هستید، دیگر فقط به مدلهای زبانی نگاه نکنید؛ دعوای اصلی اکنون بر سر انرژی، چیپ و مقررات صادراتی است. برای تحلیلهای دقیقتر، سایت اخبار هوش مصنوعی هوش روز را دنبال کنید.
سوالات متداول
حضور همزمان ماسک، نادلا و هوانگ و بحثهای جنجالی درباره حباب مالی و امنیت تراشهها، فضای نشست را کاملاً تغییر داد.
او معتقد است اگر AI فقط درآمد شرکتهای تک را بالا ببرد و بهرهوری صنایع دیگر (مثل کشاورزی) را زیاد نکند، حباب میترکد.
مدیر آنتروپیک در داووس صراحتاً فروش چیپهای پیشرفته به چین را خطرناک خواند که چالشی برای سیاستهای انویدیا بود.
برخلاف تصور عموم، گلوگاه بعدی تراشه نیست؛ بلکه تأمین «برق پایدار» برای دیتاسنترهای عظیم است.